Protocollair versus modulair werken

Kind en adolescent praktijkreeks, pp. 25–31

Abstract

Dit hoofdstuk gaat over modulair versus protocollair behandelen van kinderen met een angststoornis. De meeste cognitieve gedragstherapie (CGT-)programma's voor angst bij kinderen volgen een vast protocol, waarbij ieder kind dezelfde technieken leert en evenveel sessies volgt. Modulair werken betekent dat het protocol niet in zijn geheel wordt gevolgd, maar dat samen met het kind en de ouders wordt besloten welke onderdelen wel en niet gedaan worden, en hoelang de interventie duurt. We bespreken de effectiviteit van modulair werken, de voor- en nadelen, en de wijze waarop beslissingen worden genomen over welke onderdelen gebruikt worden en hoelang er met die onderdelen gewerkt wordt.

Authors 4

1. Susan Maria Bögels

   University of Amsterdam

   Affiliation as printed

   Ontwikkelingspsychologie, Universiteit van Amsterdam, Amsterdam, Nederland

2. Anke M. Klein Aachen Ontwikkelings- en onderwijspsychologie

   Leiden University

   Affiliation as printed

   Ontwikkelings- en onderwijspsychologie, Leiden University, AMSTERDAM, Nederland

3. Ellin Simon

   Open University of the Netherlands

   Affiliation as printed

   Psychologie, Open Universiteit Heerlen, HOESELT, Belgium

4. Bonny F.J.A. van Steensel

   University of Amsterdam

   Affiliation as printed

   Orthopedagogiek, Universiteit van Amsterdam, VALKENSWAARD, Noord-Brabant, Nederland